REFORMA EMERYTALNA czyli III filary, cz.4

Obserwując zmiany demograficzne zachodzące w Polsce na przestrzeni ostatnich 20 lat, można było przewidzieć kryzys dotychczas istniejącego sposobu wypłat świadczeń z ZUS. Liczba urodzeń w Polsce zmalała z ponad 700 tys. rocznie w latach 1984-1986 do 320 tys. w roku 2003.

Rzeczywistość emerytalna

Ilość osób aktywnych zawodowo maleje z każdym rokiem. Dzisiejsze próby rządu mające na celu podwyższenie wieku emerytalnego i wyrównanie go dla kobiet i mężczyzn niewiele zmienią i pozwolą jedynie odłożyć w czasie problemy ZUS. Podział na III filary polskiego systemu emerytalnego wyraźnie pokazuje, że każdy powinien zadbać o własny interes i zabezpieczyć sobie środki na okres po przejściu na emeryturę, pomyslem na to może byc ubezpieczenie.

Obecny podział środków z ZUS do OFE nie jest pełnym rozwiązaniem. Mianowicie 9% z 45% składki ZUS odprowadzanej z naszej pensji obciążone są dodatkowo opłatami manipulacyjnymi OFE sięgającymi nawet 9%. Według danych GUS dopiero od 2014 roku maksymalna opłata manipulacyjna od przekazywanych środków ma wynieść 3,5%. Sytuację dodatkowo pogarsza fakt opóźnień ZUS w przekazywaniu składek na konta klientów, co powoduje dodatkowe straty.

Osoby młode i osiągające średnie lub wyższe niż przeciętne dochody mają szansę osiągnąć z II filaru wymierne korzyści finansowe. Zgromadzone środki skutecznie inwestowane przez okres 20-30 lat mogą im dać w momencie osiągnięcia wieku emerytalnego względnie wysoki kapitał emerytalny, co nie oznacza, że osoby te nie powinny myśleć o dodatkowym oszczędzaniu. Nieznajomość zasad funkcjonowania ZUS i odsuwanie myśli o przyszłej emeryturze przez dzisiejsze pokolenie aktywnych zawodowo, może przynieść wiele rozczarowań lub dramatów osobistych. Dlatego warto dowiedzieć się czym są Indywidualne Konta Emerytalne, IKE.

Co to jest IKE?

1 września 2004 roku weszła w życie Ustawa o Indywidualnych Kontach Emerytalnych. Jest to kolejna próba zmierzająca do zachęcenia Polaków do indywidualnego i dobrowolnego oszczędzania na emeryturę. Indywidualne Konto Emerytalne (IKE) jest rodzajem planu emerytalnego w III filarze – sposobem oszczędzania pieniędzy na dodatkową emeryturę. Podlega ono przepisom ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych, poświęconej tylko temu produktowi.
Wynikają stąd zarówno korzyści, jak i pewne ograniczenia. Do głównych korzyści należy z pewnością fakt, że środki zgromadzone na naszym koncie nie podlegają opodatkowaniu od zysków. Minusem zaś jest ograniczona kwota, którą każdy może odłożyć na swoją przyszłą emeryturę. W chwili obecnej stanowi ona 1,5 średniego krajowego miesięcznego wynagrodzenia, co daje ok. 3500 zł rocznie. Wprowadzone przez ustawę ograniczenia, co do wysokości odkładanej na IKE kwoty nie są wystarczającą zachętą dla osób zarabiających znacznie ponad średnią krajową. Poza tym w perspektywie nie jest sprawą pewną utrzymanie opodatkowania od zysków kapitałowych, a przynajmniej jego wysokości. Kolejną istotną sprawą pozostaje efektywność zarządzania powierzonych przez klientów środków.